خودنویس

...و سرنوشت‌تان را به دست خودتان سپرد...

خودنویس

...و سرنوشت‌تان را به دست خودتان سپرد...

خودنویس

خودنویس هنوز هم ...
یک عنوان موقت برای این وبلاگ است؛
خودم می‌نویسم
و/یا از خودم می‌نویسم
و/یا برای خودم می‌نویسم..
خودنویس از جوهر درونیش
مایه می‌گذارد تا زیبایی بیافریند..
✿◕ ‿ ◕✿✿◕ ‿ ◕✿✿◕ ‿ ◕✿
اُفَوِّضُ اَمری اِلی الله اِنَّ اللهَ بَصیرٌ بِالعِباد.
✿◕ ‿ ◕✿✿◕ ‿ ◕✿✿◕ ‿ ◕✿
مباش تند و مغاضب که نعمت دو جهان
نتیجه رخ خندان و طبع آهسته است
"ملک الشعرای بهار"
✿◕ ‿ ◕✿✿◕ ‿ ◕✿✿◕ ‿ ◕✿
روزگاری به مردم رخ نماید که مرد میان بی‌عرضه‌گی و نادرستی مخیر شود؛
هر که در آن روزگار باشد باید بی‌عرضه‌گی را بر نادرستی ترجیح دهد.
نهج الفصاحه، حدیث 1752.
✿◕ ‿ ◕✿✿◕ ‿ ◕✿✿◕ ‿ ◕✿
کسی که به فکر برآوردن نیاز
برادر مومن مسلمان خود باشد،
تا زمانی که در فکر نیاز او باشد،
خداوند در کار نیاز وی باشد.
امام صادق (ع)-میزان الحکمه.
✿◕ ‿ ◕✿✿◕ ‿ ◕✿✿◕ ‿ ◕✿
خدایا درود فرست بر محمد و آل او،
و هر چه اندیشه مرا مشغول می دارد،
تو خود کفایت نما،
و بدان کار گمارم که فردا مرا از آن پرسش کنی،
و اوقات مرا فارغ گردان،
برای انجام عملی که مرا برای آن آفریدی،
و به مال بی نیازم گردان و روزی مرا بر من فراخ کن،
اما به ناسپاسی و خودپرستی مبتلا مساز،
و رتبه ارجمند ده و به کبر آزمایش مفرما،
و توفیق عبادت ده،
و به خودپسندی عبادت مرا فاسد مکن،
و بر دست من برای مردم خیر جاری کن،
و به منت نهادن آن را ضایع مساز،
و به خوی نیک آراسته ام دار،
و از بالیدن و فخر حفظ کن...

فرازی از دعای مکارم الاخلاق
صحیفه سجادیه
نیایش بیستم

آخرین مطالب
۲۵
خرداد


از میانهء زمین استارت می‌زند، یکی دو نفر را با زیرکی از پیش رو بر می‌دارد و توپ را از لای پای دروازه‌بان وارد دروازه می‌کند. فریاد شادی بچه‌ها کوچه را پر می‌کند. تیم حریف خسته و سرشکسته از زمین بیرون می‌کشد تا تیم بعدی وارد زمین شود؛ با تقدیری مشابه تیم قبل. اصلا تیمی که مجتبی در آن باشد محال است که شکست بخورد و همه در یارکشی دلشان می‌خواهد در تیم مجتبی باشند. بارها، از پشت پنجره مجتبی را پاییده‌ام، با بچه‌ها گرم و صمیمی برخورد می‌کند. دعوایشان که می‌شود آنها را از هم جدا می‌کند، یک وقتهایی به بهانهء خسته شدن جایش را با دیگری تعویض می‌کند. حتی کفشش را می‌دهد به بچه‌هایی که کفش مناسب ندارند، تا آنها هم به زمین بیایند و پایی به توپ بزنند. یک آرامش و مناعت طبع عجیبی در چهرهء این پسر موج می‌زند. رفتارهایش پخته‌تر از یک نوجوان چهارده ساله است...

  • صبا مهدوی