خودنویس

...و سرنوشت‌تان را به دست خودتان سپرد...

خودنویس

...و سرنوشت‌تان را به دست خودتان سپرد...

خودنویس

خودنویس هنوز هم ...
یک عنوان موقت برای این وبلاگ است؛
خودم می‌نویسم
و/یا از خودم می‌نویسم
و/یا برای خودم می‌نویسم..
خودنویس از جوهر درونیش
مایه می‌گذارد تا زیبایی بیافریند..
✿◕ ‿ ◕✿✿◕ ‿ ◕✿✿◕ ‿ ◕✿
اُفَوِّضُ اَمری اِلی الله اِنَّ اللهَ بَصیرٌ بِالعِباد.
✿◕ ‿ ◕✿✿◕ ‿ ◕✿✿◕ ‿ ◕✿
مباش تند و مغاضب که نعمت دو جهان
نتیجه رخ خندان و طبع آهسته است
"ملک الشعرای بهار"
✿◕ ‿ ◕✿✿◕ ‿ ◕✿✿◕ ‿ ◕✿
روزگاری به مردم رخ نماید که مرد میان بی‌عرضه‌گی و نادرستی مخیر شود؛
هر که در آن روزگار باشد باید بی‌عرضه‌گی را بر نادرستی ترجیح دهد.
نهج الفصاحه، حدیث 1752.
✿◕ ‿ ◕✿✿◕ ‿ ◕✿✿◕ ‿ ◕✿
کسی که به فکر برآوردن نیاز
برادر مومن مسلمان خود باشد،
تا زمانی که در فکر نیاز او باشد،
خداوند در کار نیاز وی باشد.
امام صادق (ع)-میزان الحکمه.
✿◕ ‿ ◕✿✿◕ ‿ ◕✿✿◕ ‿ ◕✿
خدایا درود فرست بر محمد و آل او،
و هر چه اندیشه مرا مشغول می دارد،
تو خود کفایت نما،
و بدان کار گمارم که فردا مرا از آن پرسش کنی،
و اوقات مرا فارغ گردان،
برای انجام عملی که مرا برای آن آفریدی،
و به مال بی نیازم گردان و روزی مرا بر من فراخ کن،
اما به ناسپاسی و خودپرستی مبتلا مساز،
و رتبه ارجمند ده و به کبر آزمایش مفرما،
و توفیق عبادت ده،
و به خودپسندی عبادت مرا فاسد مکن،
و بر دست من برای مردم خیر جاری کن،
و به منت نهادن آن را ضایع مساز،
و به خوی نیک آراسته ام دار،
و از بالیدن و فخر حفظ کن...

فرازی از دعای مکارم الاخلاق
صحیفه سجادیه
نیایش بیستم

۴ مطلب در دی ۱۳۹۶ ثبت شده است

۳۰
دی

صدایش می آید از همان پایین پله ها و از ته دالان که می پیچد دلم دیگر در سینه جا نمی گیرد. با همه دو ساله گی اش، با همه بوی بهشتی اش، با همه عشق به سمتم پر می کشد، به سمتش پر می کشم.

  • صبا مهدوی
۱۵
دی

اعتقاداتی که سبک زندگی آدم ها را قالب می زنند به شدت متاثر از تجربه های ریز و درشتی است که در طول زندگی داشته اند. این تجربه ها را یا خود شخص داشته است یا در زندگی اطرافیانش دیده است یا دیگرانی برای او بازگو کرده اند یا به رشته تحریر درآورده اند. من باب مثال اینکه وقتی فردی را که هزینه انتخابهای زندگی اش از سطح درآمدی متوسط جامعه فاصله دارد میبینیم ذهن ما با اعتقاد راسخ سریعا به او انگ دزدی و ویژه خواری میزند حاصل همین تجربه هاست حال آنکه منطق این برداشت ذهنی فشل است. یا کودکی که از سر کنجکاوی دست خود را با بخاری میسوزاند تجربه می اندوزد و سبک رفتاری خاصی در او نهادینه میشود و از این دست مثال های فراوانی را میتوان ارائه کرد. تجربه های تلخ اثرات گاها جبران ناپذیری در ساحت عقلانی انسانها به جای میگذارند و در بزنگاه ها باید اعتراف کرد این تجربه های موکد در ناخودآگاه آدمی است که خود را بر منطق او تحمیل می کند. از همین روست که بعضا روانشناس ها ریشه مشکلات رفتاری افراد را در تجربه های کودکی آنها جستجو می کنند. و از همین رهگذر میتوان ادعا نمود که تفاوت تجربه آدم ها یا بعبارت دیگر میزان تجربه گری آدم ها بر تفاوت های سنی می چربد و چه بسا آدم های پا به سن گذاشته ای که از نوجوانان به اصطلاح خام در رفتار و گفتار و اندیشه کم سن و سال تر مینمایند.

  • صبا مهدوی
۰۸
دی
و از شئونات فرد حقیقت‌جو یکی هم آن است که در بحث از دو امر بپرهیزد: اول تحقیر طرف بحث و دوم برچسب زدن به او. تحقیر بر پایه عیبی است که واقعا در فرد وجود دارد و بر چسب زدن بر پایه تفسیر شخصی ما و امر غیر واقع.
  • صبا مهدوی
۰۳
دی

این سالهایی که بر ما دارد می‌گذرد قصه‌های خودش را دارد و بیش از قصه‌هایش غصه‌هایش گریبانگیرمان شده است. "عشق‌های ما در این سال‌ها فانتزی‌های عاشقانه را پشت سر می‌گذارد و سر به فلک قلل رفیع عرفان و اشراق می‌گذارد..." به قول قدیمی‌ترها در هر امری باید اندازه نگه داشت که اندازه نکوست. غرض اینکه، غم اگر بیش از حدش بماند، زنجیر پاره می‌کند. درد و رنج دل سنگ آدم را تراش می‌دهد، اگر استاد سنگ‌تراش قلمش را پس و پیش بگذارد یا زور بیشتری به مایه کارش بیاورد نتیجه چندان دلخواه نخواهد شد. دردهای این سالها، قلم سنگ تراشی ماهر است بر قلب انسان‌های همین دوره؛ فشار می‌آورد اما حواسش هم هست! بقیه اش دیگر با خود ماست، ما تازه به دوران رسیده‌هایی که نهایت هم کمی بیش از نیم قرن از این دنیا را درک خواهیم کرد... وای اگر دل‌هایمان از سنگ هم کمتر شود...*


پ.ن. : آنسوی قصه را خیلی دلم می‌خواست تجربه رهگذران این کوی گمنامی قلمی می‌کرد، دقیقا از هم آنجایی که حرف دل عقیم می‌ماند و کلام شاخه به شاخه به سمت دیگری می‌رود... 


* ثُمَّ قَسَت قُلوبُکُم مِن بَعدِ ذلِکَ فَهیَ کَالحِجارَةِ اَو اَشَدُّ قَسوَة وَ اِنَّ مِنَ الحِجارَةِ لَما یَتَفَجَّرُ مِنهُ الاَنهارُ وَ اِنَّ مِنها لَما یَشَّقَّقُ فَیَخرُجُ مِنهُ الماءُ وَ انَّ مِنها لَما یَهبِطُ مِن خَشیَةِ اللهِ وَ ما اللهُ بِغافِلٍ عَمّا تَعمَلون

سپس بعد از این دلهای شما سخت شد، همچون سنگ یا سخت تر! زیرا که پاره‌‌ای از سنگ‌ها می‌شکافد و از آنها نهرها جاری می‌شود و پاره‌ای از آنها شکاف برمی‌دارد و آب از آن تراوش می‌کند و پاره‌ای از آنها از ترس خدا فرو می‌افتد و خداوند از آنچه می‌کنید غافل نیست. (بقره، 74)

  • صبا مهدوی